+++ معرفی داروهای روانپزشکی +++

[F@RSHID]

منبع تمامی مطالب این تاپیک مربوط به کلینیک تخصصی دیجیتال روانشناسی و روانپزشکی روانیار می باشد .

آتنولول (Atenolol)
نام تجارى : Tenormin
گروه درمانى : ضد هایپرتانسیون، ضد آنژین
گروه مصرف در حاملگى : D
اشکال دارويى :
	Scored Coated Tab: 50mg, 100mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• هایپرتانسیون بالغین: دوز اولیه 25mg الی 50mg یک بار در روز. حداکثر اثر طی 2-1 هفته. افزایش دوز به 100mgیک بار در روز. اگر باز هم پاسخ بالینی مناسب ایجاد نشد، عدم مشاهده پاسخ بالینی بیشتر با دوز بالاتراز 100mg. •آنژین صدری بالغین: دوز اولیه 50mg یک بار در روز. رساندن دوز به 100mg یک بار در روز در صورت عدم بروز پاسخ بالینی مناسب پس از یک هفته. گاهی تا 200mg در بعضی بیماران. قطع تدریجی دارو. •انفارکتوس حاد میوکارد (AMI) بالغین: به طور کلاسیک تجویز دوز اولیه IV و به دنبال آن خوراکی (موجود نبودن فرم تزریقی در ایران). استفاده از آتنولول خوراکی از ابتدا در صورت وجود خطر احتمالی با فرم تزریقی. شروع درمان طی 12 ساعت اول پس از شروع علایم و ادامه درمان به مدت 7 روز. دوز دارو: 50mg دو بار در روز یا 100mg یک بار در روز خوراکی. اطفال: 0.8mg/kg الی 1.5mg/kg در روز تا حداکثر 2mg/kg. توجه: کاهش دوز در افراد پیر و نارسایی کلیه. تجویز تا 50mg آتنولول بعد از هر بار دیالیز و زمانی که بیمار هنوز در بیمارستان تحت کنترل است، در بالغین تحت همودیالیز. اصلاح دوزاژ آتنولول در نارسایی شدید کلیه کلیرانس کراتی نین (m1/min/1.73m2) نیمه عمر حذف دارو (ساعت) حداکثر دوز دارو 35-15 15> 27-16 27< 50mg در روز 25mg در روز • مصارف جانبی: سندرم محرومیت از الکل ( 50mg الی 100mg در روز). پروفیلاکسی میگرن (50mg الی 100mg در روز) خونریزی مجدد از وریدهای واریسی مری در سیروز (100mg در روز). اضطراب موقتی. PVCهای بطنی (50mg الی 100mg در روز). آریتمی‌های دهلیزی. قبل از انجام عمل بای‌پس عروق کرونر (تحویز 50mg در روز از 72 ساعت قبل از عمل)
موارد منع مصرف :
	در برادی کاردی سینوسی، بلوک قلبی بیش از درجه یک، شوک کاردیوژنیک، نارسایی احتقانی قلب (مگر در صورت قابل درمان بودن با بتا-بلاکر در نتیجه تاکی‌آریتمی)، حساسیت به دارو، برونکواسپاسم غیرآلرژیک (استفاده از دوزهای پائین بلاکر انتخابی همچون آتنولول در صورت عدم پاسخ‌دهی به سایر کاهنده‌های فشار خودن)، کودکان احتیاط: در بیماران دیابتی، مبتلایان به هیپرتیروئیدی، برونکواسپاسم و طی دوران بارداری و شیردهی.
عوارض جانبى :
	شایعترین: برادی کاردی، افت فشار خون، خستگی، منگی، هیپوتانیسون مهمترین: نارسایی قلبی، برونکواسپاسم
مصرف در باردارى و شيردهى :
	نسبت غلظت آتنولول در شیر به خون مادر 8/6 -5/1 در نتیجه منع مصرف در دوران شیردهی.

[F@RSHID]

آلپرازولام (Alprazolam)
نام تجارى : Xanax
گروه درمانى : ضد اضطراب، ضد پانیک، ضد ترمور
گروه مصرف در حاملگى : D
اشکال دارويى :
	Scored tab: 0.5mg, 1mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• اختلالات اضطرابی و علایم اضطرابی گذرا بالغین: شروع با دوز 0.25mg الی 0.5mg، سه بار در روز و افزایش تدریجی دوز با فواصل هر 4-3 روز تا حداکثر اثرات درمانی، حداکثر دوز روزانه 4mg. در افراد مسن و بیماری پیشرفته کبدی: دوز اولیه 0.25mg و 2 تا 3 بار در روز و افزایش تدریجی دوز در صورت لزوم و تحمل بیمار. قطع مصرف تدریجی به صورت کاهش دوز به میزان 0.5mg هر 3 روز. اطفال: 0.005mg/kg الی 0.02mg/kg سه بار در روز • اختلال پانیک بالغین: درمان موفقیت‌آمیز با دوزهای بالاتر از 4mg. شروع با دوز اولیه اختلالات اضطرابی و افزایش تدریجی دوز. دوز متوسط روزانه 5mg الی 6mg. حداکثر دوز روزانه 10mg. اطفال: 0.005mg/kg الی 0.02mg/kg سه بار در روز تا حداکثر 10mg/day. • اختلالات خلقی قبل از قاعدگی 0.25mg الی 0.5mg در روز به مدت 14-6 روز قبل از شروع قاعدگی.
موارد منع مصرف :
	منع مصرف: در حساسیت دارویی شدید، گلوکوم زاویه بسته، بیماریهای ریوی، به صورت تک دارو و درمان افسردگی اولیه و سایکوزها، حاملگی، زیر 18 سال و پورفیری حاد. احتیاط: در اختلالات کبدی و کلیوی، سابقه الکلیسم و بیماران مسن و ناتوان، موثر نبودن دارو در مصرف به مدت بیش از 4 ماه.
عوارض جانبى :
	شایعترین: خواب‌آلودگی، سداسیون، سنگینی سر، سردرد. مهمترین: دپرسیون تنفسی (نادر)، کانفیوژن، سنکوپ، عدم تعادل، هیپوتانسیون، تاکیکاردی و تغییرات ECG سایر عوارض: افسردگی، بی‌خوابی، عصبانیت، خستگی، خواب‌آلودگی، سفتی، لرزش، بی‌قراری، تحریک پارادوکسیال، تاری دید و تنگی نفس.
مصرف در باردارى و شيردهى :
	ترشح در شیر. مصرف آن توصیه نمی‌گردد.

[F@RSHID]

آمانتادین (Amantadine Hcl)
نام تجارى : Symmetrel
گروه درمانى : ضد ویروس، ضد پارکینسون
گروه مصرف در حاملگى : C
اشکال دارويى :
	Cap: 100mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• بیماری ایدیوپاتیک پارکینسون (Paralysis agitans)، پارکینسونیسم ناشی از داروهای نرولپتیک، پارکینسونیسم به دنبال انسفالیت و نیز به دنبال مسمومیت با CO و پارکینسونیسم ناشی از آرتریواسکلروز عروق مغزی در افراد پیر بالغین: شروع با 100mg یک بار در روز ودر صورت نیاز افزایش دوز به 100mgدو بار در روز پس از یک یا چند هفته، گاهی تا 40mg/day. شروع اثر طی 48 ساعت. طول درمان 8-4 هفته و سپس قطع دارو جهت ارزیابی نیاز مجدد بیمار. توجه: عدم نیاز به شروع پروفیلاکسی با آمانتادین قبل از ایجاد عارضه پارکینسونیسم ناشی از داروهای نرولپتیک. • پروفیلاکسی و درمان عفونت ویروس آنفولانزای تیپ A کاهش به میزان 50٪ در طول مدت علایم سیستمیک و تنفسی در صورت تجویز در 48 ساعت اول. تجویز 7-3 روزه دارو در درمان بیماری. استفاده از دارو جهت پروفیلاکسی در افراد پرخطری که واکسن آنفولانزا دریافت نکرده‌اند و یا بی‌اثر بودن واکسن در آن محل. تجویز آمانتادین همراه با واکسن غیرفعال ویروس در زمان اپیدمی. کافی بودن استفاده از دارو تا 3 هفته بعد از واکسیناسیون. بالغین: 200mg/day (تا سن 64 سالگی) اطفال: بچه‌های 9-1 سال یا زیر 5mg/kg : 40kg در روز منقسم در دو دوز (حداکثر 150mg/day) بچه‌های بالای 9 سال یا بیش از 200mg/day : 40kg منقسم در دو دوز. • درمان عفونت هرپس زوستر بالغین: 100mgدو بار در روز به مدت 14 روز و ادامه درمان تا 14 روز دیگر در صورت تداوم درد. توجه: دوز روزانه در افراد بالای 65 سال: کمتر از 100mg/day و یا 100mg/day با فواصل بیش از یک روز. دوزاژ در نارسایی کلیه به شرح زیر است: دوره نگهدارنده GFR (ml/min/1.73m2) 100mg دوبار در روز یا 200mg روزانه 100mg دو بار در روز یک روز 200mg و روز بعد 100mg 100mg روزانه 100mg روزانه 100mg دوبار در هفته 100mg سه بار در هفته به طور متناوب 200mg و 100mg هر 7 روز به طور متناوب 200mg و 100mg هر 7 روز 100 80 60 50 40 30 20 10 همودیالیز مزمن 3 بار در هفته
موارد منع مصرف :
	منع مصرف: در حساسیت مفرط، مبتلایان به سرخجه احتیاط: در سابقه صرع یا هر نوع تشنج، CHF، آدم محیطی، هیپوتانسیون وضعیتی، درماتیت اگزمایی راجعه، سایکوز، سایکونوروز شدید، بیماری کبدی، اختلال کلیوی، افراد پیر مبتلا به آرتریواسکلروز عروق مغزی، زنان حامله و در سنین باروری
عوارض جانبى :
	شایعترین: احساس عدم تعادل، حس سبکی سر، بی‌خوابی، عصبانی شدن، اضطراب و ناتوانی در تمرکز فکری، بروز Livedo reticularis در مبتلایان به پارکینسون و افراد با سابقه طولانی مصرف آمانتادین، تهوع مهمترین: بی‌قراری، افسردگی، آتاکسی، منگی، سردرد و توهم، خستگی، سایکوز، ضعف و لکنت زبان، فراموش کاری، احساس مستی، خوا‌ب‌آلودگی، ترمور و ندرتاً تشنج، افت فشار خون ارتواستاتیک، نارسایی احتقانی قلب، احتباس ادرار، تنگی نفس، راش پوستی و اختلالات بینایی. سایر عوارض: بی‌اشتهایی، یبوست، خشکی دهان، استفراغ، دل درد، لوکوپتی، اگزما، حساسیت به نور، تکرار ادرار و افزایش گذرا در غلظت آنزیمهای کبدی.
مصرف در باردارى و شيردهى :
	استفاده در دوران بارداری با در نظر گرفتن سود و زیان، استفاده با احیتاط در دوران شیردهی.

[F@RSHID]

آمی‌تریپتیلین ((Amitriptyline (as Hcl)
نام تجارى : Elavil
گروه درمانى : ضد افسردگی، ضد میگرن، ضد درد
گروه مصرف در حاملگى : D
اشکال دارويى :
	Coated tab: 100mg, 25mg Scored coated tab: 100mg Scored F.C tab: 50mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• افسردگی ماژور تجویز دارو معمولاً در افسردگی همراه با آژیتاسیون و اضطراب. بالغین: دوز ابتدایی 25mg موقع خواب یا 75mg منقسم در سه روز خوراکی. افزایش دوز در صورت لزوم و به تدریج تا 150mg/day. تجویز دوز اضافی هنگام عصر، یا شروع با 50mg الی 100mg هنگام خواب و افزایش تدریجی به 150mg/day گاهی تا 300mg/day (در بیماران شدیداً افسرده بستری). در افراد مسن دوز شروع 25mg و حداکثر دوز 300mg. توجه: تجویز 10mg الی 20mg چهار بار در روز IV یا IM در صورت مقدور نبودن تجویز خوراکی دارو. نوجوانان: 3mg الی 100mg موقع خواب یا منقسم در دو دوز. حداکثر تا 200mg/day.
موارد منع مصرف :
	منع مصرف: در دوره نقاهت MI حاد، بیماران مصرف کننده MAOI ها و اطفال. احتیاط: در احتباس ادراری، هایپرتروفی پروستات، یبوست مزمن، گلوکوم زاویه بسته درمان نشده، فئوکروموسیتوم، سابقه اپی‌لپسی، بیماریهای قلبی- عروقی (به دلیل ایجاد اختلالات هدایتی)، دیابت، اختلال در عملکرد کبد، هایپروتیروئیدی (به علت خطر بروز آریتمی)، اختلال عملکرد کلیه‌ها، ابتدای درمان افسردگی (به علت خطر خودکشی با دارو)، افراد مسن. افراد درمان نشده با الکتروشوک و پورفیری حاد.
عوارض جانبى :
	شایعترین: خواب‌آلودگی، اثر سداتیوی، سرگیجه، ارتواستاتیک هایپوتنشن، خشکی دهان، یبوست، احتباس ادراری، تاری دید. مهمترین: اختلالات هدایتی قلب، دپرسیون مغز استخوان (با واکنش ایدیوسنکرازی) سایر عوارض: سردرد، نروپاتی محیطی، ترمور، آتاکسی، کانفیوژن، تشنج اپی‌لپتیفورم، tinitus، عوارض اکستراپیرامیدال و سندرم بدخیم نرولپتیک، دلیریوم، مزه فلز در دهان، استوماتیت، تهوع و استفراغ تحریک معده، واکنش هایپرسنسیتیویتی، زردی کلستاتیک، ژنیکوماستی، اختلال عملکرد جنسی، تغییر در غلظت قند خون، هایپوناترمی (ناشی از افزایش ترشح ADH)، افزایش اشتها و زون، تعریق و تاکیکاردی.
مصرف در باردارى و شيردهى :
	نباید مصرف شود.

[F@RSHID]

ایمی پرامین (Imipramine Hcl)
نام تجارى : Tofranil
گروه درمانى : ضددرد مزمن
گروه مصرف در حاملگى : D
اشکال دارويى :
	Scored Tab: 10mg, 25mg, 50mg Inj: 25mg/2ml
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• افسردگی، درد مزمن بالغین: مراجعه به آمی‌تریپتیلین. شب هنگام تا 150mg دارو در یک دوز. در افراد پیر 25mg الی 300mg در روز. اگر بیمار قادر به خوردن دارو نیست تزریق IM تا حد 100mgروزانه منقسم در چند دوز جایگزینی فوری با فرم خوراکی دارو. نوجوانان: شروع با دوز اولیه 25mg الی 50mg در روز و افزایش تدریجی تا حداکثر 100mgدر روز. اطفال: شروع با 1.5mg/kg و تا حد افزایش دوز تا حداکثر 5mg/kg روزانه، تجویز دارو در یک دوز واحد شبانه جهت کنترل درد سرطانی اطفال موقع خواب 0.2mg/kg الی 0.4mg/kg هر 4-3 ساعت دوز را 5/1 برابر نموده تا حداکثر 3mg/kg • شب ادراری اطفال: بالای 6 سال (بعد از رد وجود اختلالات ارگانیک) 10mg الی 25mg ایمی‌پرامین موقع خواب تجویز می‌شود. 7-6 سال : 25mg 11-8 سال : 25mg الی 50mg بالای 11 سال : 50mg الی 75mg موقع خواب • پرخوری عصبی Bulimia nervosa بهترین داروی خط اول فلوکستین (SSRIs) بوده بعد TCAs (ایمی پرامین- ترازودون- دزی پیرامین و نیز MAOIs و SSRIs (فلکوکستین)) موثر می‌باشند. دوزاژ داروهای ضد افسردگی در این بیماری معمولاً همانند دوزاژ در درمان افسردگی است ولیکن فلوکستین با دوز بالاتر (80-60 میلی‌گرم در روز) در بالغین تجویز می‌شود. • PTSD با دوزاژ مورد استفاده در بیماری افسردگی و به مدت حداقل 8 هفته درمان می‌شود. در صورت ایجاد پاسخ خوب در بیمار درمان تا یک سال ادامه داده شود. • دیس تایمی داروهای دسته TCA (خصوصاً ایمی‌پرامین و دزی‌پرامین)، MAOI ،SSRI (فلوکستین) همگی در درمان دیس‌تایمی مفید هستند. دوز داروها همانند درمان افسردگی است. دوره درمان طولانی به مدت 2 سال یا بیشتر، جهت کاهش احتمال عود بیماری ضروری است. • مصارف جانبی در درمان دپرسیون ناشی از محرومیت از الکل، اختلالات اضطرابی، اختلال بیش‌فعالی، اختلالات دفع ادراری و اختلالات خلقی قبل از قاعدگی استفاده می‌شود.
موارد منع مصرف :
	مراجعه به آمی‌تریپتیلین. علاوه بر آن ایمی‌پرامین ممکن است موجب حمله حاد پورفیری است.
عوارض جانبى :
	مراجعه به آمی‌تریپتیلین
مصرف در باردارى و شيردهى :
	باید مصرف شود.

[F@RSHID]

بروموکر‌یپتین ((Bromocriptine (as Mesylate)
نام تجارى : Parlodel
گروه درمانى : آگونیست دوپامینرژیک، ضد پارکینسونیسم، مهارکننده ترشح پرولاکتین، مهارکننده ترشح هورمون رشد
گروه مصرف در حاملگى : B
اشکال دارويى :
	Scored tab: 2.5mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• پرولاکتینوما بالغین: شروع با دوز پایین 0.625mg الی 1.25mg شبها همراه با غذا. رساندن دفعات تجویز دارو به 2 بار در روز و سپس افزایش دوز هر 7-3 روز بر حسب تحمل بیمار تا طبیعی شدن سطح پرولاکتین یا رفع علایم بیمار. دوز درمانی 5mg/day الی 7.5mg/day. در میکروپرولاکتینوما: 2.5mg دو بار در روز و ماکروپرولاکتینوما گاهی تا 15mg/day. توجه: اندیکاسیونهای درمان میکروپرولاکتینوما در زنان شامل: تصمیم به حاملگی، آمنوره (جهت خطر استئوپروز)، کاهش لیبیدو و یا گالاکتوره آزاردهنده و در مردان: هیپوگنادیسم (به جهت خطر استئوپروز)، کاهش لیبیدو و یا عقیمی. اطفال: تجویز این دارو در اطفال ذکر نشده است. • آکرومگالی بالغین: دوز اولیه 1.25mg الی 2.5mg در روز همراه با غذا و به مدت 3 روز. افزودن 1.25mg الی 2.5mg ، هر 7-3 روز به رژیم درمانی تا به دست آمدن اپتیمم پاسخ درمانی. دوز اپتیمم درمانی: 20mg/day الی 30mg/day منقسم در 4-3 دوز متغییر در افراد مختلف. حداکثر دوز: 10mg/day. تصحیح دوز ماهانه براساس سطح هورمون رشد. قطع سالانه بروموکریپتین به مدت 8-4 هفته در بیماران تحت پرتو درمانی هیپوفیز جهت مشخص شدن اثر پرتو درمانی. ادامه درمان در صورت عود بیماری یا افزایش سطح هورمون رشد. توجه: تجویز بروموکریپتین به عنوان درمان کمکی همراه با پرتو درمانی یا جراحی هیپوفیز و ندرتاً به تنهایی. • تخمک‌گذاری در زنان مبتلا به PCOD همراه با هایپروپرولاکتینمی Mg5/2، 3-2 بار در روز همراه با غذا و قطع دارو به محض تشخیص حاملگی. • پارکینسونیسم ایدیوپاتیک یا به دنبال انسفالیت داروی کمی همراه با لوودوپا در تحمل به لوودوپا. کاهش دوز لوودوپا در تجویز همزمان و در نتیجه کاهش عوارض مصرف طولانی نظیر on-off و wear off. امکان تجویز تنها بروموکریپتین در پارکینسون. بالغین: 1.25mg شبها طی هفته اول. 2.5mg شبها برای هفته دوم. 2.5mg دو بار در روز برای هفته سوم و 2.5mg، سه بار در روز در هفته چهارم و سپس افزودن 2.5mg در روز به دوز دارو بر حسب نیاز و تحمل بیمار. نیاز اکثر بیماران به 10mg/day الس 40mg/day و حداکثر دوز 100mg/day. ادامه لوودوپا در تجویز همزمان با برموکریپتین و تا زمان رسیدن به دوز اپتیمم برموکریپتین و سپس کاهش تدریجی دوز لوودوپا. دوز نگهدارنده برموکریپتین 2.5mg الی 10mg سه بار در روز. • جلوگیری از ترشح فیزیولوژیک شیر پس از زایمان 2.5mg در روز اول زایمان (حداقل 4 ساعت پس از زایمان به علت خطر افت یا افزایش فشار خون) و سپس 2.5mg دو بار در روز به مدت 4 روز. تجویز 2.5mg در روز به مدت 3-2 روز و سپس 2.5mg دو بار در روز به مدت 14 روز برای سرکوب ترشح شیر در فرد با ترشح فیزیولوژیک آن. منع مصرف در سرکوب ترشح شیر جهت درمان درد و احتقان پستان پس از زایمان. • اختلالات پستان و قاعدگی در زمان سیکل شروع با دوز کم و افزایش تدریجی تا دوز 2.5mg دو بار در روز. • سندرم نرولپتیک بدخیم (NMS) بالغین: 2.5mg الی 10mg، سه بار در روز از طریق خوراکی یا به وسیله لوله معده گاهی تا20mg الی 30mg ،چهار بار در روز. طول درمان به مدت 10-5 روز. قطع هر چه سریع‌تر بروموکریپتین جهت جلوگیری از تشدید بیماری سایکوتیک‌ زمینه‌ای بیمار و با وجود خطر عود NMS با قطع دارو. مصارف جانبی: سندرم کوشینگ وابسته به ACTH: با دوز 2.5mg دو بار در روز بعد از انجام پرتو درمانی. در سیکلیک پستان: اثر کمتر بر روی درد غیرسیکلیک پستان. سندرم ترک الکل. سندرم ترک کوکائین.
موارد منع مصرف :
	در مبتلایان به هیپرتانسیون کنترل نشده، توکسمی دوره بارداری یا حساسیت به مشتقات ارگو، بیماری ایسکمیک شدید قلبی یا ناراحتی عروق محیطی، دوران بارداری، دوران شیردهی، بیماران با وضعیت قلبی-عروقی ناپایدار و کمتر از 4 ساعت پس از بارداری. کودکان کمتر از 15 سال. احتیاط: مبتلایان به اختلال عملکرد کلیوی یا کبدی، بیماران با سابقه MI که هنوز دچار آریتمی می‌شوند، بیماری رینود، مبتلایان به اختلالات سایکوتیک.
عوارض جانبى :
	شایعترین: تهوع، سردرد، سرگیجه، خستگی، استفراغ، یبوست، هیپوتانسیون، کرامپ شکمی مهمترین: تشنج، ایست قلبی-عروقی، سکته قلبی حاد. سایر عوارض: احتقان بینی، اسهال، خواب‌آلودگی، سایکوز، آریتمی، تاکی‌کاردی، اسپاسم عروق انگشتان، سنکوپ، سندرم رینود، ضعف، کاهش نیاز به خواب، توهم، سرگیجه حقیقی، پارستزی، بی‌اشتهایی، خشکی دهان، سوء هاضمه، خونریزی از دستگاه گوارش، تنگی نفس، بی‌خوابی، کاهش تحمل به سرما، احساس قلقلک در گوش، رنگ‌پریدگی صورت، کرامپ عضلانی، ریزش مو، خروج مایع مغزی نخاعی از بینی، توهم پارانوئید، کندی حرکات، مانیا، افسردگی، راش، کهیر، وزوز گوش، تاری دید، طعم فلزی در دهان، احتباس ادرای، تکرار ادرار، بی‌اختیاری ادرار، دیورز، انفیلتراسیون با افیوژن ریوی.
مصرف در باردارى و شيردهى :
	منع مصرف در دوران بارداری و شیردهی.

[F@RSHID]

بنزتروپین (Benztropine Mesylate)
نام تجارى : Cogentin
گروه درمانى : ضد پارکینسونیسم
گروه مصرف در حاملگى : C
اشکال دارويى :
	Inj: 2mg/2ml Scored Tab:2mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• پارکینسونیسم ایدیوپاتیک، پارکینسونیسم به دنبال انسفالیت بالغین: 1mg الی 2mg خوراکی یا تزریقی. در پارکینسونیسم ایدیوپاتیک: شروع با دوز 0.5mg الی 1mg در زمان خواب و در پارکینسونیسم به دنبال انسفالیت: 2mg/day. افزایش تدریجی دوز به میزان 0.5mg هر 6-5 روز تا رسیدن به اپتیمم دوز و سپس ادامه به عنوان درمان نگهدارنده. حداکثر دوز روزانه 6mgمنقسم در 4-2 دوز و یا تک دوز شبانه. خوراکی یا تزریقی. توجه: امکان تجویز دارو به همراه لوودوپا یا لوودوپا- کربی دوپا. اصلاح دوره‌ای دوز با توجه به پاسخ بالینی بیمار. توجه: عدم تحمل دوز بالای دارو در افراد پیر و لاغر. توجه: کاهش یا قطع تدریجی دوز در صورت جایگزینی با داروی آنتی‌کولینرژیک دیگر. اطفال بالای 3 سال: 0.02mg الی 0.05mg ، یک تا دو بار در روز. تجویز با احتیاط به دلیل خواص آتروپینی دارو. • علایم اکستراپیرامیدال ناشی از داروهای آنتی‌سایکوتیک بالغین: موثر در درمان عوارض زودهنگام داروهای آنتی‌سایکوتیک با احتمال عدم تاثیر بر روی عوارض دیرهنگام مثل دیس‌کینزی تاخیری. دوز معمول: 1mg الی 4mg، یک یا دو بار در روز خوراکی یا تزریقی. در موارد اورژانس مثل دیستونی حاد: 1mgالی 2mg IM یا IV و به دنبال آن 1mg الی 2mg خوراکی دو بار در روز، جهت جلوگیری از عود. قطع درمان پس از 2-1 هفته جهت مشخص کردن نیاز بیمار به ادامه درمان. ادامه درمان، در صورت عود مجدد علایم. اطفال: همانند درمان پارکینسونیسم.
موارد منع مصرف :
	منع مصرف: کودکان زیر 3 سال
عوارض جانبى :
	شایعترین: یبوست مهمترین: حساسیت به گرما و گرمازدگی سایر عوارض: گیجی، بی‌قراری، تحریک‌پذیری، توهم، سردرد، خواب‌آلودگی، افسردگی، تپش قلب، تاکی‌ کاردی، برادی کاردی، اتساع مردمک‌ها، تاری دید، فوتوفوبی، اشکال در بلع، خشکی دهان، تهوع، استفراغ، ناراحتی در ناحیه اپی‌گاستر، احتباس ادرار، احساس نیاز برای دفع ادرار، ضعف عضلات و گرگرفتگی، کاهش حافظه، سرگیجه، کهیر، راش، کاهش تعریق، سوزش ادرار.
مصرف در باردارى و شيردهى :
	استفاده با احتیاط در دوران بارداری و شیردهی و تجویز تنها در صورت لزوم.

[F@RSHID]

بوپروپیون هیدروکلراید (Bupropion HCL)
نام تجارى : Welbutrin
گروه درمانى : ضد افسردگی
گروه مصرف در حاملگى : B
اشکال دارويى :
	Tab: 75mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• افسردگی بالغین: شروع با 100mgخوراکی دو بار در روز یا 75mgخوراکی سه بار در روز. افزایش دوز به دوز معمول 100mgخوراکی سه ‌بار در روز در صورت نیاز. افزایش دوز به 150mgسه بار در روز یا حداکثر 450mgدر روز در صورت عدم پاسخ‌دهی به درمان پس از چند هفته.
موارد منع مصرف :
	منع مصرف: حساسیت مفرط به دارو، صرع، بیمارانی که طی 14 روز گذشته یک مهارکننده MAO دریافت کرده‌اند، بیماران با سابقه بولیمی یا بی‌اشتهایی عصبی به علت افزایش ریسک بروز تشنج، بیماران تحت درمان با مشتقات دیگر بوپروپیون (مثل Zyban جهت ترک سیگار) احتیاط: سابقه انفارکتوس میوکارد اخیر. بیماری قلبی کنترل نشده، اختلال عملکرد کلیه و کبد.
عوارض جانبى :
	شایع‌ترین: سردرد، گیجی، تاکی‌کاردی، خشکی دهان، یبوست، تهوع، استفراغ، بی‌اشتهایی عصبی، اختلالات شنوایی، دوبینی، تغییرات وزن، افزایش تعریق. مهم‌ترین: تشنج آریتمی، سندرم استیون جانسون، اقدام به خودکشی. سایر عوارض: اضطراب، هذیان، یوفوری، اختلال خواب، بی‌خوابی، سریشن، ترمور، آکینزی، آکاتیزیا (بی‌قراری حرکتی)، آژیتاسیون، سرگیجه، سنکوپ، خستگی، تب، افزایش فشار خون، کاهش فشار خون، تپش قلب، اختلال چشایی، افزایش اشتها، دیس‌پپسی، اسهال، هایپرگلایسمی، آرتریت، خارش، راش، ناتوانی جنسی، تکرار ادرار، احتباس ادرار، کاهش میل جنسی، لرز.
مصرف در باردارى و شيردهى :
	عدم دسترسی به اطلاعات کافی در مورد استفاده مطمئن از دارو در بارداری. ترشح دارو و متابولیت‌های آن در شیر مادر. مصرف در بارداری تنها با در نظر گرفتن سود و زیان استفاده از دارو.

[F@RSHID]

بوسپیرون (Buspirone HCL)
نام تجارى : Buspar
گروه درمانى : ضد اضطراب
گروه مصرف در حاملگى : B
اشکال دارويى :
	Scored Tab: 5mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• درمان اضطراب جنرالیزه و تسکین کوتاه مدت علایم اضطرابی بالغین: شروع با 5mg سه بار در روز یا 7.5mg دو بار در روز. سپس افزودن 5mg به دوز روزانه به فواصل 4-2 روز تا بدست آمدن پاسخ مطلوب. دوز روزانه: 15mg الی60mg. مشاهده تاثیر کامل دارو: با دوز بالاتر از 30mg/day- حداکثر دوز مجاز 60 میلی‌گرم در روز. اطفال: عدم اثبات تجویز دارو در اطفال. توجه: حصول پاسخ کلینیکی کامل با بوسپیرون طی 4-2 هفته. فاقد اثر فوری. تجویز ابتدایی بنزودیازپین جهت دستیابی به پاسخ سریع و قطع آن با شروع آثار بوسپیرون. عدم ایجاد وابستگی فیزیکی. اثر بیشتر بر روی حالتهای خشم و دشمنی بیمار نسبت به علایم جسمی. ارجحیت در درمان اضطراب مزمن به دلیل عدم بروز علایم محرومیت با قطع دارو. تجویز همزمان بنزودیازپین و بوسپیرون در اختلالات اضطرابی مقاوم به درمان.
موارد منع مصرف :
	منع مصرف: در حساسیت مفرط به آن، تا 14 روز بعد از مصرف MAOIها، در استفاده به جای داروهای آنتی‌سایکوتیک، دوران شیردهی. احتیاط: مبتلایان به نارسایی کلیوی یا کبدی و طی دوره بارداری.
عوارض جانبى :
	شایعترین: اختلالات عصبی (سرگیجه، خواب‌آلودگی) مهمترین: فاقد عوارض جانبی خطرناک. سایر عوارض: بی‌خوابی، عصبی‌ بودن، تهوع، خشکی دهان، اسهال، خستگی، سردرد، ضعف، کرخی، تاری دید، دیسترس گوارشی.
مصرف در باردارى و شيردهى :
	منع مصرف در دوران شیردهی تا حد امکان.

[F@RSHID]

بی‌پریدین (Biperiden)
نام تجارى : Akineton
گروه درمانى : ضد پارکینسونیسم
گروه مصرف در حاملگى : C
اشکال دارويى :
	Biperiden HCl Tab: 2mg Biperiden (Lactate) Inj: 5mg/ml (وارداتی)Biperiden HCl SR Coated Tab: 4mg
موارد ، روش و مقادير مصرف :
	• پارکینسونیسم بالغین: شروع با 2mg و 4-3 بار در روز خوراکی و افزایش دوز به حداکثر 16mg/day در صورت نیاز (در آمریکا) • علایم اکستراپیرامیدال ناشی از داروها بالغین: 2mg و 3-1 بار در روز خوراکی یا IM 2mg یا IV و تکرار تزریق هر 30 دقیقه در صورت نیاز تا حداکثر 4 روز در 24 ساعت (در آمریکا). توجه: شروع با 1mgدو بار در روز خوراکی و افزایش تدریجی بر حسب نیاز. دوز اپتیمم 3mg الی 12mg در روز. تزریق فرآورده لاکتات با دوز 2.5mg الی IM 5mg یا IV (آهسته) و تا حداکثر 20mg/day.
موارد منع مصرف :
	منع مصرف: در حساسیت به دارو، گلوکوم (به ویژه با زاویه بسته)، انسداد روده، زخم گوارشی همراه با تنگی دریچه‌ها، هیپرتروفی پروستات یا تنگی پیشابراه، آشالازی، میاستنی گراویس و مگاکولون احتیاط: در سالمندان، کودکان، طی دوره بارداری و شیردهی، مبتلایان به آریتمی و اختلالات تشنجی، در هوای گرم به ویژه برای سالمندان، الکلی‌ها، بیماران مزمن، مبتلایان به بیماریهای اعصاب مرکزی و مصرف‌کنندگان داروهای دیگر شبه آتروپینی. کاهش دوز برای حفظ توانایی تعریق و تعادل حرارتی بدن.
عوارض جانبى :
	شایعترین: یبوست مهمترین: گرمازدگی سایر عوارض: تاکی‌کاردی، برادی کاردی خفیف، هیپوتانسیون، تپش قلب، گیجی، ضعف حافظه، توهم، سایکوز، آژیتاسیون، عصبی بودن، سرخوشی، سردرد، افسردگی، خواب‌آلودگی، ضعف، خشکی دهان، تهوع، استفراغ، اتساع کولون، فلج ایلئوم، بثورات جلدی، کهیر، کرامپ عضلات، تاری دید، میدریاز، دوبینی، افزایش فشار داخل چشم، گلوکوم با زاویه بسته، احتباس ادرار، دفع دردناک ادرار، گرگرفتگی، کاهش تعریق، هیپرترمی، اشکال در آغاز یا ادامه تعوظ، فوتوفوبی، خشکی چشمها، گشادی مردمکها، درد آپی‌گاستر
مصرف در باردارى و شيردهى :
	استفاده با احتیاط در دوران بارداری و شیردهی و تجویز تنها در صورت لزوم.