به رنگ جیغ

[BAHRAM3]

مسافر بودم اما با دلی ناشاد می آیم/ /که من از پایتختی مردمش اجساد می آیم/ /من از شهری می آیم خانه هاش آوار و ویرانه/ /من از شهری که قبرستان آن آباد می آیم/ /تمام دختران در آرزوی زنده به گوری/ /من از شهری اسیر مستیّ جلاد می آیم/ /عروسک زیر چکمه ، چرخ ِ کودک مانده زیر تانک/ /من از شهری سراسر بغض و بی فریاد می آیم/ /کمین پشت کمین ،سوغاتی این شهر دام است و/ /من از این شهر نه ، انگار از مرصاد می آیم/ /تمام موزه ها بازند و دزدان ساکن آن ها/ /من از حراجی ارثیه ی اجداد می آیم/ /به دستور مغول های معاصر شهر قرمز شد/ /من از شهری به رنگ جیغ مادرزاد می آیم/ /برایم میریامم چای دم کن ، چای ایرانی/ /که من سرگشته و دلخسته از بغداد می آیم. احسان پرسا . ساحل نشین اشک