گدای خسته....

[BAHRAM3]

منــــم آن گــــدای کویت ، به امید وصل رویت/ /ریزه خوار سفره ی تو ، در خانه ات نشستم/ /منـــــــم آن گــدای خسته ،ناتوان دلشکسته/ /دل به مــردمی نبسته ، در خانه ات نشستم/ /من و یک کویـــر خشک و یک درخت سبز تنها/ /با همه دار و ندارم ، در خانه ات نشستم/ /بهر نوشیدن شهدی ز لبـان همچــو لعلت/ /یک قدح پر از گل یاس ،در خانه ات نشستم/ /منم آنکه همچو فرهاد ، یک دهان پرم ز فریاد/ /از فــــراق گل رویت ، در خــــانه ات نشستـــم. (فریاد) منتظر المهدی

[((KHoonashame Mehrabon))]

چه انتظار عجيبي !
تو بين منتظران هم عزيزمن,چه غريبی !
عجيب تر كه چه آسان, نبودنت شده عادت
چه بی خيال نشستيم ، نه كوششی نه وفايی
فقط نشسته و گفتيم: خدا كند كه بيايي...