(( متن نوحه های مناسبتی محرم ))

[Hakan]

اقای کویتی پور یکی از مداحان با سابقه کشوره ،که نوحه زیبای ممد نبودی رو خوندن ، اولین مداحی که موسیقی و مداحی رو مخلوط کردند و تونستند یک شیوه جدید با همون متانت نوحه رو ایجاد کنند ایشون بودند ، دوالبوم غریبانه واقعا واقعا زیباس دوستانی که ندارند پیشنهاد میکنم حتما تهیه کنند تا بدونن این مداحی که به اسم نوحه داره عرضه میشه یه جور خوانندگی نه مداحی ، وقتی حتی شیوه خواننده و رفتن به اوج صدا و همه شبیه یک اهنگ تکنوس ، باید شیوه اقای کویتی پور رو الگوی مداحی قرا داد .


متن اهنگ غریانه

یاران چه غریبانه ، رفتند از این خانه
هم سوخته شمع ما ، هم سوخته پروانه
هم سوخته شمع ما ، هم سوخته پروانه

بشکسته سبوهامان ، خون است به دلهامان
فریاد و فغان دارم ، دوردیکش میخانه

هر سو نظر اندازی ، در یاد کسی افتی
آنها که سفر کردند ، زین جا سوی جانانه

تا سر به بدن باشد ، این جامه کفن باشد


فریاد اباذرها ، ره بسته به بیگانه

ای وای که یارانم ، گلهای بهارانند
رفتند از این خانه ، رفتند غریبانه

یاران چه غریبانه ، رفتند از این خانه
هم سوخته شمع ما ، هم سوخته پروانه

هم سوخته شمع ما ، هم سوخته پروانه

[Hakan]

ای آسمان ابر تو اشکش دیگه دریا نمیشه نه دیگه هیشکی غمش مثل غم ما نمیشه ای آسمان بازی نکن آفتاب و مهتاب نمیاد دل من همچین گرفته که دیگه وا نمیشه همه آدما غریبه اند اما نه شبیه ما آخه قلب هیشکی اینجوری تنها نمیشه ای آسمان ابر تو اشکش دیگه دریا نمیشه نه دیگه هیشکی غمش مثل غم ما نمیشه همه ابرها نم بارون می شینه رو چشمشون اما بغض هیشکی اینجوری دریا نمیشه همه میگن از غم عشق و فراق یارشون اما هیشکی مثل ما عاشق و رسوا نمیشه ای آسمان ابر تو اشکش دیگه دریا نمیشه نه دیگه هیشکی غمش مثل غم ما نمیشه نوحه .. ای اسمان کویتی پور

[Hakan]

متن نوحه سنگ میبارد از کوینتی پور

مانده تنها حسین سوی او بی امان (2)
سنگ می بارد نیزه می آید (2)
مانده تنها حسین سوی او بی امان (2)
سنگ می بارد نیزه می آید (2)

گه نظر می کند او سوی خیمه ها
گه سوی علقمه می نماید نگاه
شده تنها حسین این امیر سپاه
صف به صف گرد او لشگر کوفیان
مانده تنها حسین سوی او بی امان (2)
سنگ می بارد نیزه می آید (2)

بر رگ حنجرش خنجری بوسه زد
خنجری بر لب حنجری بوسه زد
بر رگ گردنش خواهری بوسه زد


ناله دلخراش می زد از عمق جان
مانده تنها حسین سوی او بی امان (2)
سنگ می بارد نیزه می آید (2)

گرد نعش حسین هلهله شد بپا
کوفییان شادمان خیمها در عزا
غرق در خون شده کشته کربلا
شد زمین پر خروش آسمان در فغان
مانده تنها حسین سوی او بی امان (2)
سنگ می بارد نیزه می آید (2)
مانده تنها حسین سوی او بی امان (2)
سنگ می بارد نیزه می آید (2)

[Hakan]

اسم اعظم ... کویتی پور


خیز و جامه نیلی کن روزگار ماتم شد
دور عاشقان آمد نوبت محرم شد
پای خون دل وا کن دست موج پیدا کن
رو به سوی دریا کن ساحلی فراهم شد
خیز و جامه نیلی کن روزگار ماتم شد
دور عاشقان آمد نوبت محرم شد
گریه کن گلاب افشان گل به خاک می افتد
باد مهرگان آمد قامت علی خم شد

نبض جاده بیدار است بوی خون خورشید است
کوفه رفتن مسلم گوئیا مسلّم شد
ماه خون غباب آمد جوش اشک و آه آمد
رایت سیاه آمد کربلا مجسم شد
گریه کن گلاب افشان گل به خاک می افتد
باد مهرگان آمد قامت علی خم شد
هر که رو به دریا کرد آبروی ساحل شد
خنده را زخاطر برد آنکه گریه محرم شد

خیز و جامه نیلین کن روزگار ماتم شد
دور عاشقان آمد نوبت محرم شد
گریه کن گلاب افشان گل به خاک می افتد
باد مهرگان آمد قامت علی خم شد

تشنه اضطراب آورد آب می شود عباس
گو فرات خیبر شو مرتضی مصمم شد
نوبت حسین آمد که آورد به میدان رو
نه فلک به جوش آمد منقلب دو عالم شد
خاک شعله پوش آمد چرخ در خروش آمد
آسمان به جوش آمد کشته اسم اعظم شد
بر سر از غم زهرا خاک می کند مریم
با مصیبت خاتم تازه داغ آدم شد
خیز و جامه نیلین کن روزگار ماتم شد
دور عاشقان آمد نوبت محرم شد
گریه کن گلاب افشان گل به خاک می افتد
باد مهرگان آمد قامت علی خم شد
گریه کن گلاب افشان گل به خاک می افتد
باد مهرگان آمد قامت علی خم شد
بر سر از غم زهرا خاک می کند مریم
با مصیبت خاتم تازه داغ عالم شد

[Hakan]

چنگ دل .. کویتی پور


چنگ دل آهنگ دلکش میزند
ناله عشق است و آتش میزند
قصه دل دلکش است و خواندنیست
تا ابد این عشق و این دل ماندنیست
مرکز درد است و کانون شرار
شعله ساز و شعله سوز و شعله ساز
گفته یک صحرا جنون در چنگ او
یک نیستان ناله در آهنگ او
نغمه را گه زین و گه زان میکند
خرمنی آتش فراهم میکند
کرده خود را میزبان شعله ها
تا بسوزد در میان شعله ها
چنگ دل آهنگ دلکش میزند
ناله عشق است و آتش میزند

هرکه عاشق پیشه تر بی خویش تر
هر دلی بی خویش تر در نیش تر
در دل من باغ ها از لاله ها
همچو نی در بند بندش ناله ها
با خیال لاله ها صحرا نورد
دشت را پوید ولی با پای درد
میرود تا سرزمین عشق و خون
تا ببیند حالشان چون است و چون
بر مشام جان رسد از هر کنار
بوی درد و بوی عشق و بوی یار
چنگ دل آهنگ دلکش میزند
ناله عشق است و آتش میزند

گوی سبقت میبرند این خاکیان
در عروج خویش از افلاکیان
عشق اینجا اوج پیدا می کند
قطره اینجا کار دریا می کند
رخستی تا ترک این هستی کنی
بشکن این شیشه تا مستی کنی
پرده بالا رفت و دیدم هست و نیست
راستی نا دیدنی ها دیدنیست
چنگ دل آهنگ دلکش میزند
ناله عشق است و آتش میزند

[Hakan]

ملکوت .... کویتی پور

یا حسین آنکه دل از غیر تو ببرید منم (2)
آنکه لاجرئه می مهر تو نوشید منم (2)
یا حسین آنکه دل از غیر تو ببرید منم (2)
آنکه لاجرئمه مهر تو نوشید منم (2)

آنکه از شوق به هنگام ولادت چون شمع (2)
عوض گریه در آغوش تو خندید منم (2)
آنکه همراه تو آمد به صف کربلا
پا به پای تو صمیمانه بکوشید منم

نشنیده است کسی از سر ببریده سخن
آنکه صوت ملکوتی زتو بشنید منم
آنکه با چوبه محمل سر خود را بشکست
تا سر غرق به خونت سر این تیغ منم

آنکه از شوق به هنگام ولادت چون شمع (2)
عوض گریه در آغوش تو خندید منم (2)
آنکه همراه تو آمد به صف کربلا
پا به پای تو صمیمانه بکوشید منم

نشنیده است کسی از سر ببریده سخن
آنکه صوت ملکوتی زتو بشنید منم
آنکه با چوبه محمل سر خود را بشکست
تا سر غرق به خونت سر این تیغ منم
یا حسین آنکه دل از غیر تو ببرید منم (2)
آنکه لاجرئمه مهر تو نوشید منم (2)

[Hakan]

حیلت رها کن کویتی پور

حیلت رها کن عاشقا دیوانه شو دیوانه شو
واندر دل آتش درآی پروانه شو پروانه شو
هم خویش را بیگانه کن هم خانه را ویرانه کن
وانگه بیا با عاشقان همخانه شو همخانه شو
تو لیله القدری برو تا لیله القدری شوی
چون ابر مر ارواح را کاشانه شو کاشانه شو


باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی
گر سوی مستان میروی مستانه شومستانه شو
رو سینه را چون سینه ها هفت آب شوی از کینه ها
وانگه شراب عشق را پیمانه شو پیمانه شو

[Hakan]

خدایا خدایا ... کویتی پور

خدایا خدیا مرا می برند ( 2)
کجا میبرندم کجا می برند (2 )
مرا غیر از این دل نصیبی نبود (2)
خدایا خدایا چرا می برند (2)
خدایا خدیا مرا می برند ( 2)
دریغا بهاران این باغ را
به گلزار ان لاله ها می برند
دلیله بقای مرا ای دریغ
به ارامگاه بقی می برند


کجا میبرندم کجا می برند (2)
خدایا خدیا مرا می برند ( 2)
چه کردی که اینگونه این گفت یار
تو را مرحبا مرحبا می برند ( 2)
چه کردی که خاک تو را اید این
از این پس برای شفا می برند
کجا میبرندم کجا میبرند (2)
خدایا خدایا مرا می برند

[Hakan]

روز تنهاییی کویتی پور

گفت ای مرغ چرا حال پریشان داری
وز غم چیست چنین ناله و افغان داری
اشک خونین ز چه از چشم ترت میریزد
گو به من خون که از بال و پرت میریزد
آتش تو آتش زده بر پیکر من
خبری تازه اگر هست بکن با خبرم
تا سحر ای شمع به بالین من امشب از بهر خدا بیدار باش
سایه غم ناگهان بر دل نشست رحم کن امشب مرا غمخوار باش
همدم من مونس من شمع من جز توام در این جهان غمخوار کو؟


من در این صحرای وحشتزای مرگ وای بر من وای بر من یار کو؟
آه ای یاران به فریادم رسید!
ورنه امشب مرگ به فریادم رسد
ترسم این شیرین تر از جانم فراق
چون به دام مرگ افتادم رسد
گریه و فریاد بس کن شب من
بر دل ریشم نمک دیگر مپاش
قصه بی تابی خویش من
بیش از این دیگر مگو خاموش باش

[Hakan]

از نخست زندگی هرگز نمی شد باورم
که شود این خانه روزی قتلگاه همسرم
روز تنهایی که حتی یک نفر یارم نبود
دیدم آنجا پشت در افتاده تنها یاورم
او مرا می‌خواند و من آن روز دستم بسته بود
کاش آنجا جان من می‌شد برون از پیکرم


خاطرات هسمر شب زنده دارم زنده ماند
از مناجات سحرگاهان زینب دخترم
ای شب تاریک بازا تا نهان از چشم خلق
قبر نا پیدای زهرا(س) بگیرم در برم
او مرا می خواند و من ان روز دستم بچه بود
کاش انجا جان من میشد برون از پیکرم