غزلی از باباطاهر

[BAHRAM3]

دلا پوشم ز عشقت جامهٔ نیل


نهم داغ غمت چون لاله بر دیل



دم از مهرت زنم همچون دم صبح

وز آن دم تا دم صور سرافیل

[BAHRAM3]

دلا غافل ز سبحانی چه حاصل


مطیع نفس و شیطانی چه حاصل



بود قدر تو افزون از ملایک

تو قدر خود نمیدانی چه حاصل

[BAHRAM3]

مرا درد آموه و درمان چه حاصل


مرا وصل آموه و هجران چه حاصل



بسوته بی گل و آلاله بی سر

سر سوته کله یاران چه حاصل

[BAHRAM3]

چرا آزرده حالی ای دل ای دل


همه فکر و خیالی ای دل ای دل



بساجم خنجری دل را برآرم

بوینم تا چه حالی ای دل ای دل

[BAHRAM3]

مگر شیر و پلنگی ای دل ای دل


بمو دایم به جنگی ای دل ای دل



اگر دستم فتی خونت بریجم

بوینم تا چه رنگی ای دل ای دل

[BAHRAM3]

چرا دایم بخوابی ای دل ای دل


ز غم در اضطرابی ای دل ای دل



بوره کنجی نشین شکر خدا کن

که شاید کام یابی ای دل ای دل

[BAHRAM3]

دلا از دست تنهایی بجـانم/ / ز آه و ناله ی خود در فغانم/ / شبان تـار از درد جـــــدایی/ / کند فـریاد مغـز استخـــوانم/ بابا طاهر عریان