معرفی رشته عکاسی

[Mohammad]

وظیفه عکاسی این است که آدمی را برای آدمی و هر انسان را برای خویشتن تفسیر کند و این پیچیده ترین کاری است که درجهان وجود دارد. « ادوارد جین استایکن»

لذت عکاسی به جهت باز تولید موقعیت های زندگی انسان، هنگامی ما را به وجد می آورد که با هر بار دیدن و تعمق در آن، نکات تازه ای را کشف کنیم. تصاویر با ما سخن می گویند و ما با همهٔ ادراک ذهنی امان به اطراف خود بیشتر دقیق می شویم.

عکس ها همیشه حرفی برای گفتن دارند و بدون هیچ واسطه ای چیزی را حکایت می کنند، چگونگی تعبیر و برداشت حرف اصلی یا پیام هر یک از عکسها به مخاطب بستگی دارد که با چه انگیزه ای از عکس ها استفاده می کند؟ دارای چه میزان سواد بصری است ؟ ارتباط احساسی شخصی او با این آثار چیست؟ و در نهایت از دیدگاه هنر چه برداشتی از آن دارد؟

جدا از تصاویری با مضامین اجتماعی که راحت و مستقیم با مخاطب ارتباط برقرار می کنند، عکس هایی نیز هستند که رازهایی را در خود نهفته دارند و عدم آگاهی از عناصر اولیهٔ زیبایی شناسی و تجربی دیدن، فاصله زیادی بین اثر و مخاطب ایجاد می کند ، که در این راه مطالعه و مکاشفه و همچنین دیدن عمیق تر کمک می کند زوایای پنهان آثار آشکار شده و نظریه های متفاوتی ارائه شود. در این مورد ((امبرتو اکو)) یک اثر هنری را اثری ( گشوده و باز ) می خواند و اعتقاد دارد که مخاطبان می توانند برداشت های متعددی از آن اثر داشته باشند.

از آنجا که تاثیر بصری آثار هنری بیش از هر کلامی ، ذهن جستجوگر مخاطب را به چالش می کشاند ، هنر مندان عکاس نیز باید با ساماندهی ، وحدت و استفادهٔ آگاهانه از عناصر ساختاری آثار خود و ایجاد ارتباطی معنایی و درونی تلاش کنند و شرایط درک بالاتری را برای مخاطبین فراهم آورند .

همهٔ عکاسان افکار زیادی در مورد موضوع عکس هایشان دارند ، برخی از این افکار خیلی سریع نتیجه می دهد و برخی دیگر مرتباً ذهن او را به خود مشغول می کند .

یک عکاس باید قوهٔ درک بالایی داشته باشد تا بتواند در کوتاهترین زمان ممکن که کسری از ثانیه است ، لحظات مناسبی از زمان را منجمد سازد .

در زندگی روزمرهٔ ما بعضی از موضوعات بی اهمیت کمتر به چشم می آید، ولی چنانچه در نوع انتقال آن که از صافی ذهن هنرمند عکاس عبور نموده و در ساختاری منسجم و دقیق از ترکیب فرم ها و عناصر زیبایی شناسی اهتمام شود، آن را از یک انتقال سادهٔ تصویری به اثری گویا ،‌ماندگارو هنری تبدیل می کند.
و این مانند همان کلماتی است که به تنهایی فقط کلمه و واژهٔ متشکل از چند حرف هستند ولی وقتی به درستی و از ورای اندیشه ای کنار هم می نشینند ، جمله ای را می آفرینند که می تواند بر روح و روان آدمی تاثیر بگذارد و یا سرمشق انسانها در راه و روش زندگی باشد .

در هر حال یک هنرمند در ارائهٔ موضوعات بایستی وسعت ذهن خود را گسترش دهد تا دید بازتری در بیان آنها بیابد . عکس ها در ابتداء با خود هنرمند به گفتگو و مکاشفه می پردازند ، چه زمانی که هنوز دکمهٔ شاتر دوربین خود را نفشرده و چه هنگامی که در برابر اثر عکاسی شده به تفکر می پردازد.

برداشت ها، کشمکشها و فعالیت های ذهنی ما در رسیدن به تصویری واحد مرتباً در تغییر است و آنچه در هنر عکاسی ذهنیت هنرمند را به عینیت متجلی می سازد حاصل تفکر و اندیشهٔ اوست .

[Mohammad]

وقتی عکس هایتان را به دقت بررسی می کنید،اغلب هرعکاسی در وضعیتی مانده که خود را در میان هاله هایی از رنگ دیده(معمولاً ارغوانی،سبز یا قرمز) که اطراف جسم اصلی و مشخص دیده می شود.این نوع اپتیک های غیر متعارف معمولاً در حاشیه ها و لبه ها بیشتر شناخته شده هستند و دیده می شوند، و به نام انحراف رنگ شناخته می شوند.در این مقاله ما علت این امر را پیدا می کنیم و نیز راه آسان جلوگیری از این قضیه را خواهیم آموخت.
مروری اجمالی به این آموزش :
- انحراف رنگ چیست؟
- شکل فیزیکی آسان
- لنز دوربین و انحراف رنگ
- چطور از آن در روی زمینه جلوگیری کنیم؟
- چطور آن را در فتوشاپ اصلاح کنیم؟.

انحراف رنگ چیست؟
انحراف رنگ پدیده ای است بصری. و دلیل آن این است که دوربین ها قادر نیستند بین طول موجهای مختلف نوری متمرکز شوند.(در این مورد عکس حساس) در راستای تولید یک عکس بی عیب و نقص حلقه ای از نور را می بینیم که اصلاً خوب نیست.
این نکته بخصوص وقتی عکس با کنتراست بالا و عکسبرداری با روزنه نا محدود است بسیار قابل توجه می شود مانند وضعیتی که در عکس موجو در پایین وجود دارد.جایی که دست های مجسمه در مقابل روشنایی آسمان قرار گرفته است لبه های ارغوانی را در این مورد بد به نمایش می گذارد.

قابل ذکر است که لبه های رنگی می توانند به وسیله عوامل دیگر نیز به وجود آیند.مثلاً بوسیله،نور نامنظم لنز یا حساسیت دوربین به طول موج های مختلف نور اما از آنجا که انحراف رنگی یک مورد عمده و معمول است آنرا دلیل اصلی این مقاله قرار می دهیم
شکل فیزیکی آسان
همانطور که می دانید لنزهای DSLR مجموعه قطعاتی با تجهیزات پیچیده هستند که به منظور آسانی و راحتی کار مورد استفاده قرار می گیرد.بیاید به آنها به چشم یک قطعه مجزا از عینک نگاه کنیم.
وقتی نور به به لنز برخورد می کند شکست پیدا می کند و جهت نور را تغییر می دهد.همانطور که بسیاری از افراد می دانند،هنگام نگاه کردن به رنگین کمان ،نوری که قابل رویت است شامل طول موج های مختلفی است که به صورت رنگهای متنوع مشاهده می شود. آنچه در این وضعیت اتفاق می افتد این است که طول موج های مختلف بوسیله عدسی های متفاوت خم می شوند و این باعث می شود که آنها از هم دور شوند(یک پدیده طبیعی که به نام تجزیه نور شناخته می شود) و همانطور که درنمودار زیر مشاهده می شود به سطوح مختلف برخورد می کند.

این باعث می شود که حسگر، رنگ های از دست رفته را بنابر نقاط و لکه های مشخص نتیجه شده از انحراف رنگ ، برگزیند.
به این نکته توجه کنید :
انحراف رنگ معمولاً کم و بیش در وسط قاب مشاهده می شود و آنچه در گوشه عکس باشد خیلی سخت تر می شود.
لنز دوربین و انحراف رنگ
به خاطر این مشکل عدسی ساز ها، به دنبال راه هایی برای کاستن واگرایی امواج نوری هستند.ارزانترین راه حلی که معمولاً توسط کاربران بصری استفاده می شود چیزی شبیه به جعبه لنز ۱۸-۵۵mm معمولی است و به صورت achromatic lens design (طرح عدسی های بی رنگ) شناخته می شود. با استفاده ازلنز های ثانویه ای و پراکنش متفاوت نسبت به لنز های اصلی سعی میکنند تا پرتو های نور همگرا را به منظور اصطلاح انحراف کروی و رنگی به کار برند. و نور وقتی از میان لنز اولیه می گذرد متحمل شکست شود.با این حال این فرایند کاملاً بی نقص نیست و با همین عیوب کم هنوز مورد استفاده قرار می گیرد.
تصویر زیر یک نمودار ساده شده برای اثبات چگونگی عملکرد لنزهای بی رنگ است :
در مجموع در این طرح لنز هایی شبیه به Canon EF 70-200mm F2.8L IS (و همه لنزهای L و لنزها دیگر،مربوط به این مطلب) شیشه های تجزیه نور زیاد-کم می شود که همچنان که از اسمش پیداست می تواند طول موج های مختلف را به صورت بسیار زیاد یا کم که در این مسئله وجود دارد،تجزیه و پراکنده کند. چونکه معمولاً موادی با انتشار کم مثل فلوریت استفاده می شود،ارزش لنزهای آخری کمی بالا برده می شود. و این مشخص می کند که چرا آنها در مکان اولیه خود آنقدر با ارزش هستند.
چطور از آن در روی زمینه جلوگیری کنیم؟
۱ – جلوگیری ازوضعیت کنتراست بالا
این می تواند شبیه یک no-brainer به نظر بیاد اما واقعاً می تواند به کم ارزش جلوه دادن نقائص طرح های بصری کمک کند، مخصوصاً اگر کاربر از لنزهایی در سطح آنچه ما با آنها کار می کنیم استفاده کند ، به طور معمول گمان می رود که حصارها ، شاخه درخت ها و عکاسی از سوژه ای در روشنایی آسمان را در بربگیرد.
۲ – روزنه دوربین رو ببندید
وقتی سوژه ای می بینی، که برایت بسیار اغوا کننده است که از روزنه عریض و باز دوربین استفاده کنی تا یک jتصویر زیبا بگیری،اگر سوژه دارای لبه و کناره باشد باید سعی کنی که روزنه را کم کم ببندی تا جایی که کاملاً بسته شود.این موضوع به خوبی به کمتر کردن انحراف کمک خواهد کرد.
۳ – از زوم کردن بی نهایت لنزها خودداری کنید.
نه تنها در زندگی بلکه در عکاسی هم بر میانه روی تأکید می شود.زوم کردن لنزها وقتی نتیجه عالی می دهد که به طور میانه بر روی درجه مرکزی و کانونی زوم شود.به طور مثال وقتی از زوم ۷۰-۲۰۰mm استفاده می شود، نتیجه عکاسی در۱۳۵mm خیلی بهتر از ۲۰۰mm میشود.
۴ از زوم زیاد لنزها خودداری کنید
در صورتی که شما نخواهید وزنه سنگینی را حمل کنید،مثل وقتی که به تعطیلات می روید،از زوم زیاد در تمام موارد خودداری کنید.آنها در انتهای عریض خود انحراف رنگ بسیار وحشتناکی دارند.به صورت متناوب لنزهای درجه یک تهیه کنید به خاطر اینکه آنها به طور عمده به صورت بهینه ساخته می شوند و دیدن اجسام مصنوعی( artifacts) را کاهش می دهد و به طور نسبی ارزانتر و روشنتر هستند.

چطور آن را در فتوشاپ اصلاح کنیم؟
بعد از اینکه عکس را در فتو شاپ باز کردید به این ترتیب عمل کنید
Filter -> Distort -> Lens Correction

[Mohammad]

در مورد سبکها و دورههای هنری و تاریخی زیانبارترین فرضیه این است که گمان کنیم مجموعه قوانین ثابتی وجود دارد که به کمک آن بتوان هنر را از غیر هنر تشخیص داد و بر اساس همان قوانین ارزش و منزلت هر اثر هنری را به دقت درجه بندی کرد.

در مورد سبکها و دورههای هنری و تاریخی زیانبارترین فرضیه این است که گمان کنیم مجموعه قوانین ثابتی وجود دارد که به کمک آن بتوان هنر را از غیر هنر تشخیص داد و بر اساس همان قوانین ارزش و منزلت هر اثر هنری را به دقت درجه بندی کرد.
خواص مطلق هنر بر آدمی پوشیده مانده است و هیچ کس نمیتواند مستقل از تاثیر زمان و محیط درباره آثار هنری داوری کند. تعریف هنر به همان اندازه دشوار است که تعریف وجود آدمی.اثری را که صرفا با کمال مهارت و کوشش و تکنیک ساخته شده است نمیتوان هنر دانست، مگر آنکه جهشی از تخیل در آفرینش آن به کار رفته باشد.میکل آنژ درباره روش کار خود میگوید:" آزاد ساختن هیکل آدمی از مرمری که آن را در خود زندانی کرده است".هرکس میتواند خود را بالقوه هنرمندی تصور کند. آنچه هنرمندان واقعی را از یکدیگر متمایز میسازد آرزوی " جستوجو کردن " نیست، بلکه استعدادی اسرار آمیز به " یافتن" است. اصالت همان چیزی است که هنر را از صنعت متمایز میسازد. اصالت همیشه نسبی است و اثر هنری کاملا اصیل وجود ندارد. در حقیقت به هیچ هنرمندی نمیتوان روش آفرینندگی را آموخت، بلکه فقط میتوان به وی تعلیم داد که چگونه در میان هیجانات و تجربیات آفرینندگی، راه خود را پیدا کند.در عصر امروز که همه ارزشها مورد تردید قرار گرفته اند، پژوهنده خود را با نوع تازهای از پیوستگی مواجه مییابد، یعنی جریانی مداوم از نهضتها و ضد نهضتها. این "گرایشها" که در زبانهای اروپایی با واژههایی ختم شده به پسوند "ایسم" (ism ) قالب معنی میپذیرند، مرزهای ملی و نژادی و ترتیب تاریخی را در مینوردند و به جای آنکه هر یک مدتی دراز در مکانی معین حکومت کنند، با انگارههایی سخت متغیر بر ضد یکدیگر به رقابت بر میخیزند و یا در هم جذب و مستهلک میشوند. بنابراین، آوردن سبکها بیشتر بر اساس نهضتها خواهد بود تا کشورها . تنها از این راه میتوانیم اثبات کنیم که در پژوهش خود این واقعیت را به رسمیت شمردهایم که "هنر نوین" با وجود تمامی اختلافاتش به اندازه "علم نوین" جنبه بینالمللی دارد. در این گزارش به بررسی سبکها و شیوههای عکاسی خواهیم پرداخت.
● عکاسی کوبیستی
کوبیسم با همزمان کردن نقاط دید مختلف، یکپارچگی قیافه اشیا را به هم میزند و به جای آن شکل تجریدی (آبستره) را ارایه میکند؛ بدین معنا که عکاس کوبیست اشیا را در آن واحد از زوایای مختلفی میبیند، اما تمامی تصویری را که دیده است به ما نشان نمیدهد، بلکه فقط عناصر و اجزایی از آنها را انتخاب و روی سطح دو بعدی تصویر مینمایاند. از این روست که یک اثر کوبیستی، مغشوش، درهم و غیر طبیعی جلوه میکند. بنابراین عکاس کوبیست که دیگر در بند یک نقطه دید واحد(مانند عکاسی رئال) نیست، میتواند هر شیئی را نه به عنوان یک قیافه ثابت بلکه به صورت مجموعهای از خطوط، سطوح و رنگها ببیند و با ترکیب این ابعاد عکس کوبیستی ارایه کند.
● سمبولیسم در عکاسی
عکاس سمبولیست قواعد و ساختار طبیعی درون کادری را به هم میریزد تا معنایی را با استفاده از نماد به مخاطب القا کند؛ مثلا نشان دادن ساعت در گوشهای از یک کادر در معنای گذر عمر و زمان، یا به کارگیری نمادهای شناخته شدهای مانند صلیب، برگ زیتون و یا حتی استفاده از بناهای خاص معماری شناخته شده برای بیان یک مکان خاص(میدان آزادی به عنوان نماد شهر تهران یا برج ایفل نماد پاریس. عکاس سمبولیست قوانین را در هم میشکند.
● ناتورالیسم
طبیعت گرایی که زمزمههای آن در نیمه دوم قرن نوزدهم به گوش میرسید، اصطلاحی در تاریخ هنر و نقد هنری برای توصیف سنخی از هنر است که در آن، طبیعت بدان گونه که به نظر میآید، بازنمایی میشود. در این تعریف که بیشتر از جنبه صوری اعتبار دارد، طبیعت گرایی مفهومی متضاد با چکیده نگاری است. اگر هنر کلاسیک یونان را جلوه کامل طبیعت گرایی تلقی میکنند و هنر رنسانس ایتالیایی را تجدید حیات آن میدانند، بر اساس چنین استدلالی است که در هنرهای نامبرده، اثر هنری همانند آیینهای زیبایی طبیعی را بازمیتابد. در این معنا، طبیعت گرایی با آرمان گرایی تناقضی ندارد، حال آنکه مفهوم ناتورالیسم به لحاظ فلسفی و چون یک "روش هنری" خلاف این است. اصطلاح زیبایی شناسی طبیعتگرایانه، به نظریهای فلسفی مربوط میشود که از اثباتگرایی سده نوزدهم ناشی شده و در نظریه ادبی "امیل زولا"( نویسنده فرانسوی) به اوج رسیده است. در این نوع زیبایی شناسی، روشهای علمی مشاهده واقعیت به کار گرفته شد. ناتورالیستهای نیمه دوم سده نوزدهم بر طبق برنامه ای مشخص و با نوعی بی طرفی و فاصله گزینی، رونگاشتی از جهان و زندگی پیرامون خود ارایه میکردند و غالبا از پرورش دنیای خیال، از باور به آنچه که ملموس و محسوس نیست، از کاویدن معنای نهفته در چیزها، از تقلیل جنبههای ناخوشایند و پیش پا افتاده و پس رونده و خشن زندگی امتناع میجستند. این نگرشی متضاد با آرمانگرایی و واکنشی در برابر رمانتیسم بود.اصطلاح ناتورالیسم به مثابه مکتبی خاص در نقاشی، نخستین بار درباره پیروان "کارواجو" به کار برده شد.
بنا به نظر طبیعت گرایان، وراثت و محیط، تعیین کننده اصلی تقدیر انسان هستند. فرق این مکتب با رئالیسم در این است که در آثار رئالیستی انسان همیشه از محیط پیرامونش مهمتر بود، اما درناتورالیسم اهمیت انسان از اهمیت اشیا بیشتر نیست.
● امپرسیونیسم در عکاسی
عکاسان در این سبک، معتقد به نوعی مبانی زیبایی شناسی تصویری در هنر عکاسی بودند. به طورکلی، امپرسیونیستها اعتقاد داشتند که ریتم فیلم و عکس دارای قدرتی است که میتواند برانگیزاننده رویا باشد و این رویاگونگی در عکسهایی به این شیوه با دخل و تصرف عکاس نمود عینی پیدا کرد.در دوران رواج این سبک در عکاسی، مشخصات ظاهری خاصی بروز کرد، از جمله ریتم تصویری نرم و نگرش ایجازی به اشیا. هدف اصلی در این سبک، به وجود آوردن نظم نبود، بلکه هدف رسیدن به افکار و احساسات موجود، ولی نادیدنی بود.
● عکاسی رمانتیسم
این سبک در عکاسی با تمامی ویژگیهای ذکر شده در ادبیات و نقاشی نمود پیدا کرد، البته هیچگاه مانند ادبیات یا موسیقی یا مانند امپرسیونیسم، به صورت سبک جداگانهای تجلی نیافت. فیلمهایی با مضمون "عشق و احساس و تخیلات احساسی" همه در دسته رمانتیکها جای میگیرند. نمود این سبک در عکاسی که به تمامی ویژگیهای سبک رمانتیک وفادار مانده، ثبت لحظات عاشقانه، احساسی و لطافت گرایی با نورپردازیهای طبیعی و ملایم، به طوری که القا حس درونی و عاشقانه برای مخاطب باشد، در فریمهای عکاسان رمانتیک تجلی یافت. حتی ثبت لحظات عاطفی برگرفته از طبیعت (عکسهایی از غروب خورشید و ماه، امواج دریا و...) جزو عکسهای رمانتیک طبقه بندی میشوند.

[Mohammad]

اگر خوش بحالتان شده و یک دوربین دیجیتال جدید خریده اید، مبارکتان باشد و اصلا نترسید! برای استفاده از دوربینتان لیستی از چیزهایی که باید در مورد آن بدانید را تهیه کرده ام که به شما در استفاده صحیح از دوربینتان کمک می کند.

- حافظه دوربین:
اگر حافظه دوربین تان فقط همان 8 یا 16 مگابایتی است که همراه با دوربینتان فروخته شده خرید یک حافظه حداقل 128 mb را در صدر لیست خرید هایتان بگذارید. اگر 256 mb باشد که چه بهتر. این خرید را در اولین فرصت و یا با اولین پول زبان بسته ای که گیرتان افتاد انجام دهید که تاخیر بای نحو کان جایز نیست!

- عکسهای ضمیمه ایمیل را کوچک کنید:
اگر می خواهید عکسهای دوربین تان را برای دوستان و آشنایان ایمیل کنید، دانلود کردن یک عکس یک مگابایتی را به آنها تحمیل نکنید مگر این که قصد آزار آنان را داشته باشید که آن حرف دیگری است. اگر بلد نیستید هر چه سریعتر روش کوچک کردن عکسها به اندازه 480*640 و یا 240*320 را یاد بگیرید و از آنها در ایمیل استفاده کنید. با ساده ترین نرم افزارهای گرافیکی نیز این کار ممکن است.

- ساعت دوربین را تنظیم کنید:
یکی از توانائیهای بسیار جالب دوربین های دیجیتال نگهداری اطلاعات عکس از جمله تاریخ و ساعت همراه با عکس می باشد. این اطلاعات در فایل عکس ذخیره می شود و بنابر این همواره اطلاعات جالبی از زمان و شرایط عکس برداری در اختیار خواهید داشت. این اطلاعات مفید و ارزشمند را از دست ندهید.

- به آرشیو عکسهایتان سر و سامان دهید:
با داشتن دوربین دیجیتال بعد از مدت کوتاهی کامپیوترتان پر از عکسهای مختلف خواهد شد که برای پیدا کردن یک عکس خاص مجبور می شوید یک عالمه عکس را مرور نمایید. شاید اخر هم موفق به پیدا کردن عکس مورد نظر خود نشوید!! (بقول معروف شتر با بارش در کامپیوترتان گم می شود). برای جلوگیری از این مشکل اول از همه عکسها را بر طبق زمان و رویدادها در دایرکتوریهای مختلف قرار دهید و از نرم افزارهای آلبوم عکس موجود برای دسته بندی و مدیریت عکسهایتان استفاده کنید. قبل از اینکه دیر شود به این نصیحت وبلاگانه من گوش داده و این کار را بکنید.

- تنظیم های پیش فرض دوربینتان را مطابق سلیقه خودتان تغییر دهید:
بیشتر دوربین ها برای نحوه گرفتن عکسها تنظیم هایی را در اختیار کاربر قرار می دهند. پیشنهاد من این است که بالاترین رزولوشن، بهترین کیفیت (فشردگی کمترjpeg)، تراز سفیدی گرم (ابری) و فلاش خاموش را به عنوان تنظیم های پیش فرض دوربینتان انتخاب کنید.

- عکس بگیرید!:
اگر برای عکاسی کمی وقت صرف کنید از سرعت عادت کردن با همدم جدیدتان تعجب خواهید نمود. یک عالمه عکس بگیرید. از هر چه و هر جا که بنظرتان جالب بود عکس بگیرید. از دوربینتان لذت ببرید. بعد ازمدت کوتاهی بقول قدیمیها دوربینتان مثل موم در دستانتان جای خواهد گرفت... حالا از این موم هر شکلی که می خواهید می توانید بسازید

[Mohammad]

عکاسی به عنوان يك هنر و پدیده‌ای که می‌آموزد، اطلاع‌رسانی می‌کند و به مرور و ثبت خاطرات می‌پردازد، امروزه به بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی انسان تبديل شده است.

بدون شک هر عکس با هرگونه گرایش و کاربردی، دارای یک سری ارزش‌های بصری است. برخی از آن‌ها نکته‌هایی را در خود نهفته دارند که تنها می‌توان از طریق مکاشفه دست به راز گشایی آن‌ها زد و زوایای پنهان اينگونه از عكس‌ها را نمودار ساخت. كليه عکس‌ها با خود نشانه‌هایی دارند، حتی ضعیف‌ترین آن‌ها که توسط عکاسان علاقمند و مبتدی ثبت شده‌اند. این دسته از عکس‌ها، حداقل به‌ دلیل اینکه يك سري اطلاعات بصری را در خود دارند، دارای اهمیت هستند.

هر اثر هنری با مخاطبینش کامل می‌شود و خلق هر اثری بدون داشتن مخاطب، معنایی نخواهد داشت. در پروسه تولید یک اثر هنری، جايگاه هنرمند و مخاطب از مولفه‌های لازم آن محسوب می‌شوند که در سه رأس یک مثلث قرار دارند. با حذف هنرمند، در حقیقت هیچ اثر هنری تولید نخواهد شد و با کنار گذاشتن مخاطب نیز اثر هنری به تولیدی بی‌مصرف تبدیل شده و خود به تنهايي رو به نابودی خواهد رفت.

تحلیل و نقد عکس پیوند میان اثر، هنرمند و مخاطب را ایجاد می‌کند که موجب برخورداری بیشتر مخاطب از برخی اندیشه‌های ذهنی و پیچیدگی‌های موضوعی عکس‌ها می‌شود؛ لذا هر حرکتی در جهت درک، ارزشیابی و شناخت بیشتر مخاطب از یک اثر هنری، مهم و دارای ارزش است. هرچند بهترین تفسیر و برداشت‌ها را خود تصویر و عكس می‌سازد و خود باید با مخاطب سخن بگوید، ولیکن بررسی و تحلیل جامع در معنی و محتوای عکس‌ها و همچنین بررسی ساختار زیبایی‌شناسی آن‌ها می‌تواند درک و شناخت مخاطب را بیشتر کند.

پرداختن به فضای درون عکس‌ها که ممکن است مضامینی واقعی، فرا واقعی، شاعرانه، رویاگونه و یا حتي فلسفی داشته باشند، از مواردی است که در تجزیه و تحلیل عکس‌ها مورد توجه و بررسی قرار می‌گیرد. معمولا در تحلیل یک عکس علاوه بر پرداختن به محتوای هنری و جنبه‌های فنی و تکنیکی آن، می‌توان جنبه‌های کاربردی، تاریخی، روانشناختی و اجتماعی آن را نیز مورد بررسی قرار داد.

هر چند براي نقد و تحلیل عکس‌ها هیچ فرمول و روش خاص و تعریف شده‌ای وجود ندارد و نویسنده هر بار مي‌تواند با خلاقیت‌های نوشتاری متفاوت، تحلیل‌های خود را از يك عكس بيان دارد، اما بايد اين مهم را نیز مد نظر داشته باشد كه نمی‌تواند یک سری قواعد مرسوم را نادیده بگیرد. به عبارت ديگر از آن‌جا که درک و دریافت محتوای عکس‌ها تابع دیدن، مطالعه، مکاشفه و تجربه است، لذا یک تحلیل‌گر عكس باید به دانش لازم نيز مجهز باشد. یک تحلیل‌گر هم در فرم و هم در معنای عکس، کاوش می‌کند و جنبه‌های گوناگون ساختاری و محتوايی اثر را مورد تحلیل و بررسي قرار می‌دهد. نویسندگانی که عالمانه و منصفانه به تحلیل، تفسیر و نقد عکس‌ها می‌پردازند در حقیقت شکاف میان نظریات عکاس و مخاطب را پر می‌کنند.

این نکته دارای اهمیت است که هر مخاطبی با توجه به سواد بصری، دانش و باور شخصی خود از لحن بیان و ساختار فرمی و محتوایی عکس‌ها، می‌تواند برداشت خاصي داشته باشد؛ و مسلم است که هرچه مخاطب دارای تجربه، اطلاعات و همچنین رابطه نزدیک‌تری با مقوله عكس و هنر عکاسی داشته باشد، در نتيجه راحت‌تر می‌تواند با يك عکس به عنوان یک محصول هنری ارتباط برقرار کند.

پرداختن به مقوله نقد و تحلیل عکس، می‌تواند مخاطب را از تردید و سرگردانی برهاند. او انتظار دارد با مطالعه نقدها و متون نوشتاري درباره يك عکس‌، افزون بر درك و دريافت اطلاعات بصری درون عكس مورد نظر، به آگاهی‌های دیگری هم دست یابد. به عبارت ديگر مخاطبي كه نقدي را مطالعه مي‌كند در واقع بیان کنايی و پنهان موردنظر عكاس و موضوع را به صورت شفاف‌تری جستجو نموده و خواهان درک ارزش‌های زیبایی‌شناختی آن از طريق نقد است تا به برداشت دلپذیرتر او بيانجامد.

با توجه به اینکه از برخی عکس‌ها می‌توان تفسیرها و تعابیر گوناگوني استنباط كرد، لذا منتقد یا تحلیل‌گر عكس می‌تواند با پرداختن به این بحث‌ها، فضايی قابل درک و علمی از این رسانه ایجاد کند که در کنار آن خلاقیت و استعدادهای نو نیز شناخته شوند. منتقدان یا کسانی که به جوانب گوناگون یک عکس می‌پردازند باید به این نکته نیز واقف باشند که همان‌طور که هر عکس مخاطب خاص خود را دارد و یک فرد ممکن است ارتباط بیشتری با آن برقرار کند و يك مخاطب دیگر ارتباط کمتري، بر همين اساس منتقدان و تحلیل‌گران گوناگون نيز می‌توانند نظریات متفاوتی را برانگیزانند. شخصی ممکن است با نظر نویسنده موافق و دیگری مخالف باشد و یا برخی دیگر تنها بخش‌هایی از اظهارات و نظریات منتقد را بپذیرند که در اینجا علمی برخورد کردن، همه جانبه‌گری و منصفانه قضاوت کردن می‌تواند در جذب مخاطب موثر باشد و همين تفاوت‌ها مي‌تواند ارزش و جایگاه منتقد را به روشنی مشخص كرده و مخاطبین نیز همواره از نقد برتر و جامع‌تر استقبال خواهند کرد.

[Mohammad]

تکنیک صحیح عکاسی برای کسی که می‌خواهد در عکاسی پیشرفت کند، ضروری است. نباید آن را دست کم گرفت و یا از آن گذشت. مطمئن باشید کسی که تکنیک عکاسی را به‌خوبی می‌داند...
مسیر پیشنهادی من ظاهراً به صورت مراحل مختلف است اما در عمل، گاه لازم است چندین مرحله را با یکدیگر طی کرد. ..


مرحله اول:
تکنیک صحیح عکاسی برای کسی که می‌خواهد در عکاسی پیشرفت کند، ضروری است. نباید آن را دست کم گرفت و یا از آن گذشت. مطمئن باشید کسی که تکنیک عکاسی را به‌خوبی می‌داند، ‌به‌تر و سریع‌تر پیشرفت خواهد کرد.

۱- آشنایی با تکنیک عکاسی
۱-۱ : آشنایی دقیق با دوربین: روی کلمه «دقیق» تأکید دارم تا بگویم که باید دوربین مانند موم در دستان‌تان باشد. هم برای آن که بتوانید از آن برای تهیه عکس‌هایی که می خواهید، استفاده کنید و هم برای آن که دوربین مانند یک عنصر مزاحم برای شما باعث عدم تمرکز نگردد. بعداً خواهم گفت که تمرکز، دیدن و تفکر، شرایط ضروری برای تهیه عکس خوب هستند و هیچ چیزی نباید مانع این مسیر گردد. دوربینی که حاوی دکمه‌ها و کنتر‌ل‌های مختلف است، برای کسی که با آن آشنایی ندارد، بیشتر یک عامل مزاحم خواهد بود تا وسیله‌ای برای تهیه عکس خوب. ..

دفترچه راهنمای دوربین‌تان را کاملاً و چند بار، از ابتدا تا انتها بخوانید و بر روی دوربین تمرین کنید. نکاتی را که به نظرتان مهم هستند، یادداشت کنید و با مرور چندباره، به‌خاطر بسپارید.

۱-۲: آشنایی با مفاهیم اولیه تکنیک عکاسی: شاتر، دیافراگم، ایزو، نورسنجی، فوکوس، فاصله کانونی، براکت، فرمتهای فایلی عکس و تمام مواردی که موقع عکاسی به آن‌ها نیاز دارید. این‌ها را باید یاد بگیرید و به صورت دقیق تمرین کنید و با کنترل‌های دوربین‌تان تطابق دهید. روش آموختن آنها، کتاب‌های عکاسی، مطالب آنلاین فارسی و انگلیسی و شرکت در کلاسهای عکاسی است. باز هم باید این آموختن دقیق باشد. باید بتوانید از حالات مختلف نورسنجی دوربین در شرایط خاص استفاده کنید و باید بتوانید عکس‌هایی بگیرید که مشکل تکنیکی نداشته باشند.


۱-۳ : آشنایی با پروسس عکس: برای کسی که می‌خواهد در عکاسی پیشرفت کند، این مرحله نیز الزامی است. پروسس عکس نه به معنای عامیانه «دستکاری» که به معنای بهبود اطلاعات عکس و استخراج آن و تغییر این اطلاعات بر حسب هدفی است که اصلاً عکاس، عکس را برای آن تهیه کرده است. در این فرآیند می‌توان روشنایی و طیف تونال عکس را اصلاح کرد و آن را تغییر داد. می‌توان رنگ‌ها بهینه کرد و می‌توان جزییات عکس را تغییر داد.
احتمالاً شنیده‌اید که برخی می‌گویند عکس دوربین را نباید وارد نرم‌افزار کرد تا اصالتش از بین نرود. اینان در اساس به‌علت عدم آشنایی با دوربین و فرآیند عکاسی دیجیتال چنین احکامی صادر می‌کنند. عکسی که از دوربین بیرون می‌آید قبلاً توسط پردازنده ضعیف دوربین و نرم‌افزار ساده آن، تغییر پیدا کرده است و اصلاً حاوی هیچ‌گونه اصالتی نیست!

پروسس فایل با نرم‌افزارهای مختلفی صورت می‌گیرد که محصولات شرکت ادوبی در این زمینه پیشتازند. فتوشاپ در زمینه عکاسی و پروسس عکس بسیار کامل است و با توجه به رایگان بودنش در اینجا بهتر است سراغ نرم‌افزار دیگری نروید. اما محصول دیگری نیز ادوبی دارد به نام لایت‌روم. این محصول نیز می‌تواند بسیاری از نیازهای عکاسان را پاسخ دهد و از سوی دیگر امکان مدیریت فایلی را نیز برای آنان فراهم می کند. این مدیریت فایلی جزئی از یک فرآیند بزرگ‌تر است با نام «روند کاری» که از هنگام تهیه عکس شروع می‌شود و با انتقال فایلها به دوربین ادامه می‌یابد و بک‌اپ‌گیری و پروسس و تهیه خروجی‌های مختلف، از جمله مراحل دیگرش هستند.
علاقمندان جدی عکاسی بهتر است (یا واجب است) که به تدریج به سمت استفاده از فایلهای raw بروند. این فایل‌ها برخلاف فایلهای jpeg، حاوی اطلاعات خام دوربین هستند و علاوه بر اینکه توسط پردازنده دوربین دست‌کاری نشده‌اند، امکانات فوق العاده‌ای برای عکاس فراهم می‌کنند تا بتواند بهترین پردازش را مطابق نظر خود بر روی فایلها انجام دهد. پروسس این فایلها هم در لایت‌روم و هم در فتوشاپ امکان‌پذیر است.

روش آموزش این مرحله: کتاب‌هایی است که در آن پروسس را برای عکاسان توضیح می‌دهند. اصلاً نباید کتاب‌هایی را تهیه کنید به آموزش نرم‌افزار فتوشاپ می‌پردازند. بلکه کتاب‌هایی مفید هستند که فقط نیازهای عکاسان را نشانه گرفته‌اند. اگر زبان می‌دانید از کتاب‌های زبان اصلی استفاده کنید. شرکت در کلاسها و مطالب آنلاین نیز راههای دیگری برای یادگیری هستند.


مرحله دوم: تمرین دیدن
دیدن صحیح را باید تمرین کنید. باید بتوانید دنیا را از طریق دید اختصاصی خود به بیننده نشان دهید و این کاری مشکل‌تر از مراحل قبل است.
روش آموزش: کتاب‌های ترکیب‌بندی و مطالب وسیعی که در محیط آنلاین وجود دارد.
۲-۱ کلاسهای عکاسی: آشنایی با اصول ترکیب‌بندی عکس و دیزاین: در اینجا باید بیاموزید که چه کادری قوی است و چه کادری ضعیف. چگونه عناصر مختلف را در کادر جای‌دهی کنید و چگونه عناصر غیر ضروری را حذف کنید.


۲-۲ تمرین دیدن: پس از طی مرحله قبل باید تمرین کنید تا «دید»تان را تقویت کنید. عکس‌های معروف را ببینید. در نمایشگاههای عکس شرکت کنید و با دقت عکسها را ببینید و سعی کنید نقاط قوت و ضعف آن‌ها را از لحاظ ترکیب شناسایی کنید. عکسهای قبلی خودتان را ببینید.
هر جایی که هستید، حتی بدون دوربین، سعی کنید که با چشم‌تان سوژه های اطراف را ببینید و کادر بندی کنید. این تمرین بسیار مفید است و دید‌تان را تقویت خواهد کرد. سعی کنید در جایی که اصلاً سوژه‌ی قابل توجهی ندارد، کادرهایی مناسب پیدا کنید.

مرحله سوم: بهبود تفکر و دید هنری
خب این مرحله چندان قابل نسخه‌پیچی نیست. چون اصولاً زیاد سرراست و مشخص نیست. نیاز به سعی و تلاش بسیار دارد. باید با مطالعه کتاب‌ها بخصوص کتاب‌هایی در زمینه هنر عکاسی و فلسفه آن، با تفکر عکاسی آشنا شوید. این سطح مشخصاً بالاتر از سطوح قبلی است و برای پیشرفت در عکاسی به سطحی فراتر از تکنیک و کادر، به آن نیاز خواهید داشت. باید عکس‌های معروف را ببینید و نقدهای معروف را بخوانید. باید بفهمید که چرا یک عکس که در نظر شما چیز مهمی نیست، در طول تاریخ آن‌قدر معروف شده و آن‌قدر ارزش پیدا کرده است. تاریخ هنر، فلسفه هنر، تاریخ عکاسی، ارتباط عکاسی با سایر هنر مانند ادبیات و موسیقی، نقد عکس، مفهوم زیبایی و فلسفه زیبایی از دید فلاسفه بزرگ، برخی از عناوینی‌ هستند که باید با آن‌ها آشنا شوید.


مرحله چهارم: نمایش عکس‌های شخصی
خب این مرحله لازم نیست که الزاماً در آخر باشد. در پایان همه مراحل قبل باید عکس‌های تان را به نمایش بگذارید تا از نظر دیگران بهره ببرید. مطمئناً این «دیگران» فقط پدر و مادر و همسر و دوستان نزدیک نیستند. باید عکس‌های خود را در معرض دید افراد آشنا با فن و هنر عکاسی قرار دهید تا با شنیدن راهنمایی‌های آن‌ها، عیوب خود را برطرف کنید. گالری‌های آنلاین بسیاری وجود دارند که در آن‌ها اعضا به نقد عکس‌ها می‌پردازند. نشان دادن عکس‌ها به استادان عکاسی و صاحب‌نظران بسیار ارزشمند است. داشتن فتوبلاگ و شنیدن نظرات مخاطبین مختلف می‌تواند نکته‌های زیادی به شما بیاموزد.
مسیری که ترسیم شد برای پیشرفت عکاسی است اما بی‌نیاز از تأکید است که در این نوشتار کوتاه نمی‌توان به همه جزیبات پرداخت. این مطلب را فقط به عنوان یک نقشه ابتدایی در نظر بگیرید و بتدریج از نظرات افراد صاحب‌نظر و مجرب استفاده کنید.

[Mohammad]

فوجی فیلم FinePix S2500HD دوربینی سوپرزوم است که شبیه به دوربین‌های DSLR می‌باشد. این دوربین مجهز به لنز 28-504mm با توانایی زوم 18 برابر سنسور تصویر 12 مگاپیکسلی و نمایشگر 3 اینچی می‌باشد. این دوربین برای عکاسان حرفه‌ای‌تر تنظیمات کاملا خودکار و Automatic Scene Recogntion را برای مبتدی‌ترها ارایه می‌دهد. برای کسانی که علاقه‌مند به ضبط ویدیویی هستند این دوربین قابلیت ضبط ویدیویی 720p HD با سرعت 30 فریم بر ثانیه را دارد و مجهز به پورت خروجی HDMI برای اتصال به HDTV می‌باشد. از دیگر ویژگی‌ها می‌توان به سیستم لرزش‌گیر تصویر دوتایی، چشمی الکترونیک، گستره‌ی ISO تا 1600 در حالت رزولوشن کامل، عکاسی پیاپی با سرعت‌های 1.3 و 8 فریم بر ثانیه (با سرعت 8 فریم بر ثانیه تعداد تا 20 عکس و کیفیت به 3 مگاپیکسل کاهش می‌یابد)، Tracking Auto Focus و مود عکاسی Panorama نام برد.
مشخصات کلی :
مشخصات کلی: دوربین نیمه حرفه ای - وزن 337 گرم
مشخصات حسگر و تصویر: حسگر CCD با کیفیت 12.2 مگاپیکسل - اندازه 1 به 2.3 اینچ
فیلم: ابعاد HD - سرعت 30 فریم بر ثانیه
لنز: 28-504 میلیمتر - بزرگنمایی اپتیکال 18 برابر - لرزشگیر تصویر - زوم اپتیکال در حین فیلمبرداری
عکسبرداری: سرعت شاتر از 1 به 2000 ثانیه تا 8 ثانیه - ایزو اتوماتیک 100 و 200 و 400 و 800 و 1600 و (3200 تقویت شده) - فلاش داخلی با برد 4.4 متر - تکنولوژی تشخیص چهره
صفحه نمایش: 3 اینچ با رزولوشن 230,000 پیکسل
سایر مشخصات: ذخیره بر روی کارت حافظه SD/SDHC - باتری قلمی آلکالاین سایز AA (قابلیت استفاده از باتری قابل شارژ)

مشخصات کلی
2010/02/03 تاریخ معرفی :

نیمه حرفه ای نوع :

81 × 73.4 × 110 mm ابعاد :

337 گرم وزن :

مشکی رنگ :

پلاستیک جنس بدنه :
مشخصات حسگر و تصویر
CCD نوع حسگر :

12.2 مگاپیکسل دقت حسگر :

12.2 مگاپیکسل دقت موثر حسگر :

1 به 2.3 اینچ ابعاد حسگر :

فوجی‌فیلم سازنده حسگر :

3000 × 4000 و 2664 × 4000 و 2248 × 4000 و 2112 × 2816 و 1864 × 2816 و 1584 × 2816 و 1536 × 2048 و 1360 × 2048 و 1080 × 1920 اندازه تصویر :

16:9, 4:3, 3:2 نسبت ابعاد تصویر :

فرمت غیر فشرده Raw :
فیلم
HD ابعاد فیلم :

30 فریم بر ثانیه حداکثر سرعت فیلم :

در ابعاد 720 × 1280 با کیفیت HD و در ابعاد 480 × 640 با کیفیت DV و در ابعاد 240 × 320 و با سرعت 30 فریم بر ثانیه توضیحات فیلم :
لنز
28-504 میلیمتر فاصله کانونی :

F3.1 تا F5.6 محدوده دیافراگم :

18 برابر بزرگنمایی اپتیکال :

6.3 برابر بزرگنمایی دیجیتال :

لرزشگیر تصویر :

لرزشگیر حسگر (Sensor-Shift) توضیحات لرزشگیر :

40 حداقل فاصله فوکوس :

فوکوس دستی :

فوکوس اتوماتیک :

حالت ماکرو :

2 سانتیمتر فوکوس حالت ماکرو :

256 بخشی (256 Segment) فاصله یابی :

زوم اپتیکال در حین فیلمبرداری :
عکسبرداری
1 به 2000 ثانیه حداکثر سرعت شاتر :

8 ثانیه حداقل سرعت شاتر :

2 یا 10 ثانیه زمانسنج خودکار :

100 حداقل حساسیت :

3200 حداکثر حساسیت :

اتوماتیک 100 و 200 و 400 و 800 و 1600 و (3200 تقویت شده) ایزو :

اتوماتیک، دستی و 6 حالت از پیش تنظیم شده تنظیم تراز سفیدی :

با سرعت 1.3 فریم بر ثانیه عکسبرداری پی در پی :

فلاش داخلی با برد 4.4 متر فلاش :

تکنولوژی تشخیص چهره :

تکنولوژی تشخیص لبخند :
صفحه نمایش
LCD نوع صفحه نمایش :

3 اینچ سایز صفحه نمایش :

230,000 پیکسل دقت صفحه نمایش :

چشمی :
ورودی و خروجی ها
خروجی هدفون :

خروجی HDMI :

خروجی USB :

خروجی تلویزیون :

Pict Bridge :
سایر مشخصات
SD/SDHC نوع کارت حافظه :

ندارد کارت حافظه همراه :

23 مگابایت حافظه داخلی :

میکروفون داخلی :

اسپیکر داخلی :

ریموت کنترل :

قلمی آلکالاین سایز AA (قابلیت استفاده از باتری قابل شارژ) نوع باتری :

4 عدد باتری AA آلکالاین (Alkaline, NiMH Or Lithium) مشخصات باتری :

شارژر باتری :

کابل USB
کابل تلویزیون
4 عدد باتری آلکالاین یک بار مصرف
بند دوشی
دفترچه راهنما
سی دی نرم افزاری همراه دوربین